سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
21
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
قتل از مصاديق قتل عمدى است كه ضاربش را بايد قصاص نمود . اشكال مرحوم شارح مرحوم شارح در مقام انتقاد بفرمود مصنف ( ره ) مىفرماين : تقرير مزبور مورد اشكال و انتقاد است زيرا فرض كلام در جائيستكه ضارب اوّلا قصد قتل نداشته و ثانيا نفس فعل يعنى زدن غالبا از اسباب قتل نمىباشد و مجرّد سبب شدن آن كافى در تحقق عمد نيست همانطورى كه موت مضروب اگر بواسطه زدن با چوب غير ضخيم اتّفاق بيافتد گفته شد قتل عمدى نبوده و ضارب را نمىتوان قصاص كرد . توجيه براى كلام مرحوم مصنف اگر در مقام توجبه عبارت مصنف عليه الرحمه گفته شود : عبارت ايشان : و كذا لو ضربه دون ذلك بوده و بدنبالش [ من غير ان يقصد قتله ] نيامده و اين جمله را شارح ( ره ) اضافه فرمودند ، لذا ممكنست مقصود ايشان صورتى باشد كه ضارب با زدن ياد شده قصد قتل مضروب را داشته و در اين صورت صحيح است بگوئيم قتل اتفاق افتاده عندى است و قاتلش را بايد قصاص كرد . جواب شارح ( ره ) از توجيه مذكور شارح عليه الرحمه در جواب از اين توجيه مىفرماين : قطعا مقصود مصنف فرض زبور نيست زگرا اگر ضارب به قصد قتل